8. Επειδή, συνεπώς, το δικάσαν διοικητικό εφετείο, δεχθέν, ότι απεδείχθη η αποστολή, προς τον αναιρεσείοντα, δια συστημένης επιστολής των ΕΛ.ΤΑ, της προαναφερθείσης ατομικής ειδοποιήσεως και ότι η κοινοποίηση αυτής, θεωρείται, ως νομίμως συντελεσθείσα μετά την πάροδο δεκαπέντε (15) ημερών από την ημερομηνία αποστολής της, εφόσον ο αναιρεσείων ουδόλως αμφισβήτησε, προς ανατροπή του τεκμηρίου, την νομιμότητα της κοινοποιήσεως της ένδικης ατομικής ειδοποιήσεως. Τούτο διότι, ενόψει του ισχυρισμού του αναιρεσείοντος ότι ουδέποτε παρέλαβε την ένδικη ατομική ειδοποίηση πριν από την επιβολή αναγκαστικής κατάσχεσης εις βάρος του, το δικάσαν δικαστήριο όφειλε να θεωρήσει, εν προκειμένω, μη εφαρμοστέο το προαναφερθέν τεκμήριο, κατόπιν δε αυτού, να εξετάσει εάν το Δημόσιο, που έφερε το βάρος της αποδείξεως, απέδειξε, με κάθε πρόσφορο μέσο, ότι ο αναιρεσείων παρέλαβε πράγματι την αποσταλείσα σε αυτόν συστημένη επιστολή στην οποία περιείχετο η ένδικη ατομική ειδοποίηση, πριν από την επιβολή της ένδικης αναγκαστικής κατάσχεσης σε βάρος της περιουσίας του. Για τον λόγο αυτό, βασίμως προβαλλόμενο με την κρινόμενη αίτηση, πρέπει αυτή να γίνει δεκτή και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, η δε υπόθεση, που χρειάζεται διευκρίνιση ως προς το πραγματικό, να παραπεμφθεί στο Διοικητικό Εφετείο Πειραιά για νέα κρίση.
Πηγή: http://www.adjutstice.gr